Veselin Čajkanović - Krsna slava

Veselin Čajkanović (Beograd, 28. mart/9. april 1881 — Beograd, 6. avgust 1946) je bio doktor filozofije, filolog, etnolog, prevodilac, istoričar religije, mitolog, profesor Univerziteta u Beogradu i dopisni član Kraljevske srpske akademije (ono što je danas kod nas SANU). Bavio se vizantološkim pitanjima, ali i nizom drugih tema iz ovog područja. Posebno je proučavao religiju Srba pre primanja hrišćanstva, a za narodna verovanja se zainteresovao još dok je radio na knjizi „O Zenobijevoj zbirci poslovica i njenim izvorima”. Znanje klasičnih jezika i književnosti i upućenost u uporedne religije omogućili su mu da protumači nejasne pojave iz srpske religije i mitologije i da pristupi njihovoj sistematskoj rekonstrukciji. Tokom svojih proučavanja, otkrio je uticaje ne samo paganstva i hrišćanstva, nego i mnogo starijih sistema verovanja, kao što su preanimizam, animizam i totemizam, koji su vekovima ostali očuvani u narodnoj religiji Srba. Mada su se njegovi zaključci o istoriji stare vere u izvesnoj meri kosili sa stavovima dogme Srpske pravoslavne crkve, a raniji istraživači narodne tradicije, kao što su Milan Đ. Milićević i Stojan Novaković su već ukazali na to da su mnogi srpski običaji očuvani iz starina i da predstavljaju dragocen izvor za proučavanje onog perioda kulture, o kome nema drugih dokumenata, Čajkanović je ovakva zapažanja pretvorio u svoje osnovno istraživačko načelo i svojim radom na ovom području se svrstao među malobrojne osnivače novih nauka, zasluživši status prvog srpskog istoričara religije.